Popiconen
zaterdag 27 juni, 2009
Categorie(ën): 
reacties:
Ik was een jaar of 11 toen ik 'm ontdekte, het was liefde op eerste bakvis gezicht.
Ik kreeg 'off the wall' van mijn pa en draaide deze helemaal grijs.
Maar met de release van 'thriller' was het echt bal ... swingende muziek zoals je niet eerder gehoord had.
Posters op mijn slaapkamer, een levensgrote zelfs op de deur, in zijn zwarte pak met natuurlijk die witte sokken en zwarte instappers, en boven mijn bed een grote poster waarop hij liggend op de grond in wit pak met baby tijgertje me indringend bleef aankijken waar ik me ook bevond in de kamer.
De aankondiging bij Veronica's Countdown, het programma met de nieuwste videoclips en optredens van de grote, enfin die aankondiging dus, nou dat was wat ... ze hadden de premiere van Jackson's nieuwste videoclip 'thriller', deze was wel 15 minuten lang, nog nooit eerder vertoond en moest ook later op de avond vertoond worden want hij was nogal eng en niet voor kleine kinderen geschikt.
Dus daar zat Gadies voor de televisie, wachtend op wat komen zou.
WOW!!
Het was een complete film, oké wel in 15 minuten gestopt maar dan nog!
Later was de video met 'the making off' the koop en natuurlijk mocht deze niet aan mijn verzameling ontbreken.
Inmiddels werd zo een beetje de hele elpee als single uitgebracht en was hij een grote ster ... maar mijn interesse ging inmiddels ook uit naar een andere man.
Prince, hij begon langzaam in mijn hart te kruipen en mijn bakvis liefde voor MJ sloeg om in bewondering voor deze kleine man, die op een paarse motor en dansend op hoge hakken door het leven ging.
Ik kon al aardig een woordje engels en had wel zo'n beetje een idee waar ie over zong, maar gut ... in die tijd was je als 13 jarige nog echt een ... ehm tja 13 jarige ;)
in ieder geval niet zoals de 13 jarige nu zijn ...
Maar dat ie stout was, ja dat was duidelijk!
En dus veranderde de posters, werd de kamer [en ik] paars en is dit gevoel tot op de dag van vandaag zo gebleven.
Ik verloor MJ uit het oog, zag hem wel af en toe voorbij komen in de roddelbladen, hij leek inmiddels in niets meer op die jongen waar mijn hartje zoveel sneller van ging kloppen.
Ik ging uit mijn dak tijdens de concerten van Prince en toen hij begin jaren negentig als antwoord op 'the king of pop' [zoals MJ werd genoemd] tijdens een concert brulde 'there are no kings on this earth, only princes' brulde ik dit keihard mee.
En dan, afgelopen donderdag ...
We liggen in bed en spelen een spelletje op de iTouch, flatje bouwen [TowerBloxx], doen we vaak voor het slapen gaan.
Lief heeft slaap en ik besluit om ook maar te gaan slapen, maar voor ik dit doe, eerst even 'twexit' op twitter tikken, dan weet men dat ik afsluit voor die dag.
En dus start ik twittelator op en zie een tweet voorbij komen
'Michael Jackson naar het ziekenhuis, hartaanval, gevreesd voor zijn leven'.
'Joh!' zeg ik tegen lief, 'Michael Jackson heeft een hartaanval gehad!'
Ik kijk op de telegraaf, niets, op nu.nl ... ook niets.
huh? oké, even zoeken in twitter op hashtags #michael jackson ...
en ja hoor, BINGO!
mijn hemel!
Ik zit inmiddels recht overeind in bed en lees verschillende tweets dat ie overleden is, het is nog niet bevestigd maar volgens TMZ is het toch zo.
Michael Jackson ... dood?
Nah dat kan niet, zal wel weer zo'n raar gerucht zijn van de paparazzi, morgen loopt ie weer het ziekenhuis uit ...
Lief heeft inmiddels de tv aangezet en zapt richting CNN en ja hoor 'breaking news', we zien een filmpje van een ambulance bij zijn huis.
De presentator verteld dat MJ een hartstilstand heeft gehad en er verder nog niets bekend is.
Tussendoor zie je clips don't stop till you get enough, thriller, billie jean ... tijdens het kijken en luisteren ben ik ineens weer dat meisje van 11 jaar.
Die nacht slaap ik amper, ik volg CNN op de voet.
Wanneer Jermaine een persconferentie geeft en duidelijk maakt dat het echt waar ... kan ik het pas geloven.
Michael Jackson is overleden!
Vrijdag kon ik het niet laten en heb 'Thriller' op m'n iPod gezet, gut wat voelt dat lekker zeg die oude nummers horen, ze hebben het nog steeds na al die jaren!
Ik zing ze allemaal mee, alsof ik al die jaren nog nooit anders heb gedaan.
Terwijl ik Off the Wall (1979) Bad (1987) Dangerous (1991) HIStory (1995) en Invincible (2001) via iTunes aanschaf en download begint het echt weer te kriebelen, ik ontdek nu pas zijn laatste 3 c.d's en vind er prachtige nummers tussen.
1958 was een goed jaar voor popiconen om geboren te worden.
Prince, Madonna & Michael Jackson ... voor mij zijn ze alledrie de Elvis van mijn generatie en zijn ze ook met elkaar verbonden.
En laten we eerlijk zijn, ze sporen ook alledrie niet, maar dat hoort bij geniaal zijn, dat kan niet anders en die geniale periode hebben we toch mooi meegemaakt!
*tijdens de speciale uitzending van RTL boulevard vrijdagavond, zag je een klein gedeelte uit het programma van FOX, 'Michael Jackson Private Home Movies' ... ik was nieuwsgierig naar de complete aflevering en heb deze gevonden op dailymotion. ik vond het bijzonder om te zien die beelden, wie weet jij ook wel ...
[duurd wel 84 minuten dus ga er voor zitten]*
app's voor iPhone/iPod Touch
Ik las het bij haar en zij had het weer bij haar gelezen ... een logje over de app's die je gebruikt op je iPhone of in mijn geval iPod Touch.
de iPod Touch ziet er hetzelfde uit en heeft ook dezelfde mogelijkheiden als de iPhone, alleen geen telefoon of camera [alhoewel het gerucht gaat dat de nieuwe versie van iTouch in september wel een camera zal hebben] maar dus ook geen abonnement, voor mij het perfecte speeltje aangezien ik gewoon geen abo nodig heb en erg blij ben met mijn prepaid foontje ...
sinds ik de itouch afgelopen maart voor mijn verjaardag kreeg, gaat ie overal mee naartoe.
de wifi maakt het prettig om overal en nergens even snel iets op te zoeken en tijdens een weekendje arnhem vorige maand heb ik gebruik gemaakt van de kpn hotspots en kon dus ook gezellig twitteren.
enfin, terug naar de app's, het is leuk om te zien welke app's andere iPhone/íTouch liefhebbers gebruiken en dus hopla, gooi ik die van mij er ook even in.
#1
#2
#3
#4
onderaan in het menu zie je muziek, video's, foto's en iTunes ...
ik heb ook een iPod classic met op dit moment voor 24 dagen non stop muziek, dus echt veel muziek heb ik op de iTouch niet staan, wat fav's zoals coldplay en prince, verder nog aardig wat podcasts ....
op de iTouch heb ik veel spelletjes zoals je ziet vooral spelletjes die je samen kan spelen vind ik leuk.
veel van de spelletjes zijn gratis uit te proberen, vind je ze leuk genoeg dan kan je altijd nog de pro versie aanschaffen.
nou, dit was mijn lijstje met app's
ik ben benieuwd of er iets nieuws tussen zit voor de mensen die ook een iPhone/iTouch hebben.
snoeien
"schat, wil jij een klein stukje van de clematis in de voortuin afhalen? hij groeit alweer richting dakgoot en dakpannen"
het is mijn trots, de geurende clematis met kleine rose bloemetjes in de voortuin...zo mooi, hij is nu uitgebloeid dus het kan makkelijk, een klein stukje snoeien, net tot onder de dakgoot.
lief gaat meteen aan de slag, met trap en snoeispullen naar buiten terwijl ik in huis aan het rommelen ben.
na verloop van tijd komt hij weer naar binnen, met trap en snoeispullen ...
"zo, gebeurt ... zeg zullen we zo lekker weggaan? nemen we Belle mee en zien wel waar we belanden"
"ja is goed" zeg ik nog, ik ben namelijk altijd wel in voor een ritje nowhere ...
ik pak de spullen bij elkaar, camera in de tas, tuindeur dicht, alles nog even controleren en we kunnen gaan.
Belle zit al braaf te wachten in de auto die voor de deur staat.
ik doe de straatdeur dicht en pak mijn sleutels, draai de deur op slot terwijl lief al ongeduldig in de auto zit te wachten.
ik draai me om, o ja, even kijken naar de clematis en het goede werk dat lief heeft geleverd,
huh?
waar the fuck is mijn mooie clematis gebleven?
weg,
niets,
nadda,
noppes ...
al wat rest is een stukje achterlijk oud hout van hooguit 10 cm dat net boven de grond uitsteekt.
ik ontplof!
ik kijk naar de auto en zie 'm zitten, lief met een o zo onschuldig gezicht,
"wat heb je met mijn clematis gedaan?
ik zei een klein stukje snoeien
niet alles weghalen!"
ik mopper er flink op los en uiteindelijk geef ik hem de tijd om antwoord te geven,
"nou ik had een stukje gesnoeid tot net onder het dakgoot en toen bedacht ik me ineens, ja daaag sta ik over 2 weken weer te snoeien omdat ie zo hard groeit, ik haal er gewoon nog een stuk af ...
en toen was ik aan het knippen en viel er ineens een heel stuk naar voren, dat zat niet meer vast ...
dus heb ik alles maar weggehaald"
ik kan alleen maar naar 'm kijken, mijn mooie clematis, met die kleine rose bloemetjes, die zo lekker ruiken ...
weg, echt helemaal weg ... ik kijk weer naar dat stomme stronkje hout dat zo zielig daar staat.
ik stap in de auto en voor lief de sleutel in het contact steekt kijken we elkaar nog even aan ...
hij met een blik van "hallo, laten we er om lachen" en mijn blik ...
nou geen idee watvoor blik ik in mijn ogen heb gehad, maar we reden wel meteen naar het tuincentrum waar ik 2 nieuwe clematissen mocht uitzoeken die hij nog dezelfde dag in de grond heeft gezet ...
ehm, onnodig te zeggen dat ik de volgende keer zelf snoei, dat begrijp je zeker wel 
{ik ben wel zo slim geweest om clematissen uit te zoeken die niet meer dan 2 meter hoog groeien ipv 4 meter }
Belle en de dierenarts [2]
En dus was er een jaar verstreken en moest ze richting haar grote vriend [ahum], de dierenarts.
Er is het afgelopen jaar heel wat gebeurd met onze Belle beest of nee, eigenlijk pas de afgelopen 6 maanden.
Toen ze in Januari bij de dierenarts was, gaf hij haar nog een half jaartje, het kon iets meer maar ook iets minder zijn.
Enfin, ik kon dit keer niet mee en dus ging lief alleen met haar ... ze was weer helemaal hieperdepiep toen ze zag dat ze mee mocht in de auto.
Ik had ondertussen al de meest nare dromen gehad de nacht ervoor, dat ze een hartaanval zou krijgen op de behandeltafel en dus daar zou sterven.
Als het aan mij had gelegen had ik de hele jaarlijkse inenting toestand niet door laten gaan, maar ja dat is ook weer zoiets, zal je altijd zien ... gaat ze er aan onderdoor, door iets lulligs wat voorkomen had kunnen worden met die inenting die ze al vanaf dat ze 6 weken is jaarlijks krijgt...
Terwijl Belle dus ongeduldig achterin de auto zat en lief zijn plaats achter het stuur nam, knuffelde ik haar met in gedachten die ellendige droom.
En dan komt het wachten, ik kon niet mee, moest thuis blijven ... maar dat is weer een ander verhaal.
Dat wachten vind ik 10x niks, ik zit liever gewoon overal met mijn neus bovenop, dan weet je gewoon waar je aan toe bent.
Na een klein uurtje kwam lief weer voorrijden, ik schoot omhoog keek naar de achterbank en ja hoor daar stond mevrouw met d'r grote zwarte dopneus tegen het raam gedrukt.
Ik doe de voordeur open en ze rent me tegemoet,
'nah wat baasje me nu weer geflikt heeft!'
We knuffelen, een lik hier en daar en ik ben opgelucht!
Ik wil alles horen, van minuut tot minuut, lief is daar nooit zo goed in, maakt al snel overal een zeer verkorte versie van.
Na het parkeren van de auto was ze gewoon een blij hondje geweest
'gezellig we gaan wandelen in de stad'
Als snel kwam ze tot de ontdekking dat dit niet het geval was, bij de voordeur ging zoals gewoonlijk de rem er weer op.
Binnen heeft ze laten horen dat ze afstamt van een wolf [dat echte wolven gejank wat door merg en been gaat]
Maar eenmaal op de behandeltafel gaf ze zich over en was ze een trillende maar vooral brave hond.
De harttabletjes doen hun werk goed, ze heeft een sterk hart.
Wel was ze weer afgevallen, 1 pond, ze weegt nu iets minder dan 10 kilo ... niet echt veel dus en dat terwijl ze toch gewoon goed eet, enfin we mogen haar vanaf nu lekker verwennen met tussendoortjes enzo.
De dierenarts was goed te spreken over haar ...
Onze oude dame kan er weer even tegenaan!
Shop till you drop!
bij half 10, daar is ze, ze parkeerd haar autootje voor de deur.
ik doe de voordeur open ...
"ik moet nog even plassen hoor"
na uitgebreid knuffelen met Belle zitten we een paar minuten later in de auto.
de afspraak stond al weken, ik moest zorgen dat lief een vrije dag had zodat hij bij Belle beest kon blijven en zij moest iets regelen voor haar jongste dochter.
een dagje voor mezelf, zo staat in mijn agenda te lezen.
en oooh wat had ik die nodig!
gewoon een dagje alleen maar leuke dingen.
dus hopla, daar gingen we, richting den haag!
shoppen, shoppen, shoppen
"woeahhh, ik heb hier zo naar uit gekeken, het voelt als een schoolreisje!" roep ik terwijl ze gas geeft.
de tom tom gaat aan, ja die hebben we echt nodig want als wij kletsen en zij moet ondertussen autorijden dan komen we héél ergens anders uit dan den haag
gelukkig brengt bram ons naar een plekje in de parkeergarage.
al giechelend stappen we uit, bram wordt veilig opgeborgen in de tas en we wandelen richting winkelstraat.
we huppelen winkels in en uit en laten ons eens lekker gaan!
echt, bijna niets is fijner dan tassen vol met kleding en geurtjes aan iedere hand.
we lunchen lekker luxe met uitzicht op de fontein in de hofvijver.
voor we het weten is het kwart over 4, de dag is werkelijk voorbij gevlogen.
bram wordt tevoorschijn gehaald en brengt ons weer veilig thuis.
"dank je wel voor een heerlijke dag!" en we geven elkaar een dikke kus.
zo, ik kan er weer even tegenaan!
de wandeling
ik maak iedere dag een paar rondjes met Belle beest en dat zijn dan ook de enige momenten van 'contact' met de buren.
ik ben zelf geen 'gezelligbijdebuurvrouwkopjekoffiedrinken' persoon, dus hoe het er allemaal bij de buren aan toe gaat is iets wat mij toevallig ten gehore komt.
zo liep ik dus ook vandaag weer door de poort, zei hallo en zwaaide wat richting ramen ...
tot er ineens een hekje open ging, er kwam een hond uit stormen, aangelijnd dat wel, maar toch genoeg om Belle en mij te laten schrikken ...
er achteraan komt een vrouw gelopen, ze lacht om mijn gilletje [als ik schrik dan gil ik ]
en begint er op los te ratelen terwijl ze met me meeloopt ...
ik versta er geen bal van en bedenk me dat het vast fries is ofzo ...
het maakt haar niet uit, ze blijft praten ...
shit, heb ik dat?
wat zegt ze dan toch?
tot ineens de puzzelstukjes, of in dit geval de woorden, in elkaar vallen ...
engels, ze sprak engels.
ja zeg, dat verwacht je toch niet in een dorp als dit?
die vrouw, waar ik al 2 jaar lang iedere dag naar zwaai en nu dus voor het eerst spreek, is een vrolijke oude dame die van geen stoppen weet als de woorden eenmaal uit haar mond stromen.
een vloedgolf, dat is het ... en heus in de daarop volgende 50 minuten heb ik alleen maar met een glimlach gelopen, wat een heerlijk mens, dat accent, ze komt uit liverpool ...
zonder schroom verteld ze mij haar hele hebben en houden.
ze is 75 en voor de derde keer getrouwd, ze heeft 'jan' via internet ontmoet ... dat geloof ik graag, want wanneer ik ook langs loop de computer in de huiskamer staat altijd aan.
ze vertelde me over haar kinderen en kleinkinderen, de goede doelen waar ze geld voor inzamelt, het dorp ... och wat is het toch heerlijk om naar mensen te luisteren, heus ik luister liever dan dat ik zelf aan het woord ben ...
eenmaal weer terug bij haar tuinhekje bedankt ze me voor de fijne wandeling ...
ik loop nog steeds met een glimlach richting onze tuin ...
wat een onverwachte maar fijne ontmoeting ...
